Union Du Peuple Flamand
Vlaamse Volks Vereniging
BP 1060 - 59011 LILLE Cedex - Informations 03.20.04.44.44
Association Loi 1901 - Déclaration du 07/07/1997 - J.O. 02/081997
 
 
    VLAANDEREN

  Wij zullen hen vernederen die u belagen,
  en zich verheugen in uw nood;
  wij willen voor u het laatste wagen,
  en uwe vrijheid zien voor onze dood,
  En geen van ons zal ontwijken,
  wat hem zijn hart gebiedt,
  noch aarzelen, of wijken,
  voor armoede en verdriet.
  Wij kunnen voor u het zwaarste dragen
  en hongeren, lange tijd;
  achter het werk, achter het leed der dagen,
  zien wij het groeien van uw heerlijkheid,
  en dit belet ons moe te zijn of ooit te klagen
  om wat zoo vaak verloren schijnt in deze strijd,
  om al de dingen, die aan 't hart ons lagen,
  en die wie we om u hebben vaarwel gezeid.
  Want door ons lijden en verzaken
  wordt uwe waardigheid vergroot,
  en schoon en goed willen we u maken,
  én uwe vrijheid zien voor onze dood.

    ANDRE DEMEDTS

De taal maakt integraal deel uit van de persoonlijkheid. Er wordt gevraagd dat voor ons Vlaming van Frankrijk de moedertaal zou worden onderwezen en dat deze niet langer zou worden gedegradeerd tot de rang van dialekt of minderwaardige cultuur. Het is een aanslag op onze waardigheid, dat wij ons niet mogen uitdrukken in de taal van onze vaderen, het is een moorddadige gewoonte van de staat, ons de middelen aan mensen en materieel te weigeren om op correcte wijze de taal van onze voordouders door te geven. Willen laten geloven dat het onze wil is om de Franse cultuur te verwerpen, is een waanidee en getuigt van slechte wil. Integendeel, wij zijn tot onze spijt ééntaligen geworden op het ogenblik dat wij hadden kunnen tweetaligen zijn. Wij Vlamingen van Frankrijk weten heel goed, de kansen die onze geografische ligging heeft, in te schatten. Wij moeten de mogelijkheid hebben deze kans te grijpen en ze te kunnen benutten om handel te drijven, niet alleen met het Belgisch deel van Vlaanderen, maar met het geheel van het bekken van de Noordzee, een bekken dat even natuurlijk is als het bekken van de Middellandse zee dat is voor de Occitanen.

Opdat onze cultuur op een normale wijze zou kunnen openbloeien, is het noodzakelijk dat wij uitzendingen maken die door de regionale televisie worden uitgezonden, dat de grootst mogelijke ruimte aan de cultuur van onze regio wordt gegeven opdat wij op die manier, het hoofd zouden kunnen bieden aan de Amerikanisering die zowel Oost- als West-Europa bedreigt. Een uitwisselingsprogramma van regionale uitzendingen, moet het mogelijk maken, de charme van onze contreien die niet enkel de kleur hebben van nevel en de geur van natte straatstenen, uit te laten stralen. Wij moeten tussen de regio's, bron van onbegrip, van verdeeldheid, van sterile vooroordelen voor het geheel van de menselijke gemeenschap, alle clichés laten varen.

Enkel de sterke uitstraling van onze regio waarvan de kwaliteiten gekend zijn, kan ons toelaten vreemde investeerders aan te trekken om ons te meten met hun kennis en zo onze ondernemingsgeest en koopmanschap laten herleven. Dat onze zin voor degelijk werk erkend wordt, onze bekommernis voor het mooie, dat we de faam die Vlaanderen in Europa vroeger naam gaf, mogen terugvinden.

Zo eisen wij dat de naam NORD PAS DE CALAIS vervangen wordt door de authentieke naam van onze regio VLAANDEREN ARTESIË HENEGOUWEN. Het volstaat om een studie te laten maken omtrent het woord NORD, om te begrijpen welke pejorative betekenis het heeft, en helemaal de economische-en culturele belangen van onze regio niet dient.

Wij verbinden er ons toe ons Vlaanderen te vededigen want, we kunnen ons niet medeplichtig voelen om te zien hoe ons Volk, in een conglomeraat van volkeren, alle idenditeit verliest, slechts levend op het ritme van de hit-parades, zich volstoppend met fast-food. Wij moeten erop toezien onze geboortegrond, vrij en sterk door eigen rijkdom, aan onze kinderen door te geven. Wie weigert de strijd aan te gaan, verzaakt aan het leven. De strijd voor Vlaanderen is een taak van elke dag. Het is met de dagelijkse dingen dat men de basis Iegt voor grootsere zaken.

Moeten de eisen van de Vlamingen van Frankrijk enkel geschraagd worden door de culturele vereningingen?

Moeten wij het beheer van onze zaken overlaten aan functionarissencarièrejagers voor wie het verblijf in Vlaanderen slechts een etape is, die ze heel zeker schitterend willen afsluiten, maar vooral, zonder oog voor de geschiedenis?

Moeten wij onze toekomst in handen laten van ambitieuse politiekers die meer bekommerd zijn om plezier te doen aan de Parijse staf dan aan de kiezers die, eenmaal de verkiezingen voorbij zijn, vlug vergeten zijn?

Het lijkt ons onomkeerbaar, om bij ons, een politieke kracht in het leven te roepen die in staat is de macht aan het volk terug te geven, een echte democratie te hervestigen om geen rekenschap meer te moeten afleggen aan anonieme hooggeplaatste functionarissen aangesteld door Parijs of Brussel.

In het verleden heeft een politieke partij, de V.F.P., gepoogd een oplossing aan dit probleem te geven. Helaas is deze politieke partij sedertdien quasi van het politieke toneel verdwenen. Moet men derhalve besluiten dat er geen plaats is voor een regionalistische partij in Vlaanderen? Wij geloven van niet. Daarom is het, dat wij vandaag, deze nieuwe politieke kracht in de plaats stellen om de macht terug te geven aan de burgers.

Het is onze ambitie niet om ons links of rechts op te stellen of om één of ander fractie van een reeds bestaande politieke partij te plezieren. Onze ambitie is Vlaanderen terug te geven aan de Vlamingen.

Gisteren nog was Frankrijk samengesteld uit Basken, Bretoenen, Elzassers, Vlamingen... Vandaag negeert ze deze identiteiten die haar nochtans evenveel mogelijkheden zouden kunnen bieden. Het zijn de grensvolkeren niet die het tegendeel zullen beweren op het ogenblik van de commerciële uitwisseling in een Europa waar men alles wil herleiden tot een immense supeermarkt. In naam van de integratie-assimilatie, MOETEN DE VOLKEREN DAN HUN IDENTITEIT AFZWEREN zoals met diegenen gebeurt is die men ontworteld heeft van hun geboortegrond en die men heeft laten geloven in Europese economische wonderen.

Wij weten bij voorbaat, dat wij de grote politieke hexagonale partijen, die slechts luisteren naar de regio's op de vooravond van de verkiezingen en zelfs soms de kiezer verleiden door in zijn eigen locale en regionale taal te spreken, zullen voor het hoofd stoten. Wij kunnen niet eindeloos bliven wachten op de goede wil van de "prinsen" van Parijs en later die van Brussel. Wij roepen lederen op, om ons te komen vervoegen samen echte
politiek te bedrijven, voor het welzijn van ieder van ons in een rijk en voorspoedig Vlaanderen.  

Om UDPF-VVV te contacteren: udpf-vvv@ifrance.fr